Warmaster Ancients to system firmy Games Workshop, wydany w serii Warhammer Historical, pozwalający na toczenie bitew od czasów Ramzesa II po Wilhelma Zdobywcę. Listy armii obejmujące m.in. Egipt, Imperium Hetyckie i Imperium Asyryjskie, Grecję, Macedonię, Persję Achemenidzką, Rzym (Republikański, wczesne i późne Cesarstwo), Kartaginę, Galów, Germanów, Daków, Bizancjum, Partów, Sasanidów, Hunów, Wikingów, Sasów i Normanów, podzielono na 4 okresy: Chariot Era, Ancient Greece, Raise of Rome i Dark Ages. Trzeba jednakże zaznaczyć, iż jest to podział umowny, mający na celu umożliwienie graczom, którzy nie są znawcami historii antycznej i wczesnośredniowiecznej, wystawienie armii mniej więcej z tego samego okresu historycznego.
Ogólnie o systemie
Warmaster Ancients to system oparty o rzuty popularną kostką sześciościenną (k6). Mechanika walki jest prosta i szybka, system bowiem koncentruje się na umiejętnym dowodzeniu całą armią, a nie koniecznie poszczególnymi jednostkami czy modelami. Mechanika systemu została w całości przejęta z systemu Warmaster stworzonego przez GW do rozgrywania bitew w konwencji fantasy. Dodano jednakże sporo nowych zdolności specjalnych oraz kilka nowych zasad, które przyczyniły się do dostosowania systemu do historycznych realiów.
Skala gry
Skala gry nie jest sztywno zdefiniowana. To ilu żołnierzy liczy jednostka zależy głównie od graczy. Autor gry poleca, aby jednostki w grze odpowiadały historycznym – np. rzymskiej kohorcie, czy greckiej taxis. Podobnie jest ze skalą terenu i czasu. W tym ostatnim przypadku ważne jest jedynie, że cała bitwa trwa 6-8 tur (chyba, że gracze ustalą przed bitwą inny limit czasu).
Opis oddziałów
Warmaster Ancients, podobnie jak DBA (De Bellis Anyiquitis), jest systemem gdzie nie liczą się pojedyncze figurki tylko elementy (podstawki). Każda jednostka (za wyjątkiem artylerii – skorpionów i onagerów) składa się z 3 podstawek. Każda z podstawek ma określoną „żywotność” (zazwyczaj równą 3) i gdy „regiment” otrzyma tyle strat ile wynosi żywotność 1 podstawki, zostaje ona usunięta z gry. Jeżeli w ciągu jednej fazy (ostrzału lub walki wręcz) jednostka nie otrzyma ilości strat wystarczającej do usunięcia podstawki to na koniec fazy jednostka się reorganizuje (znaczniki strat są usuwane). Oczywiście owe straty są pojęciem umownym i obejmują nie tylko straty w ludziach (zabitych i rannych), ale przede wszystkim efekty związane z morale ( np. dezerterów, jeńców), wyczerpanie walką, zużycie amunicji itp. Jak łatwo się domyślić jednostki, które poniosły straty gorzej spisują się w walce i niechętnie słuchają rozkazów (np. zmuszone do wycofania się poza stół, mają mniejszą szansę na powrót).
W Warmaster Ancients jednostki można podzielić na dwa podstawowe typy: dowódców i jednostki bojowe.
Dowódcy stanowią serce i mózg każdej armii w tym systemie. To oni umożliwiają jednostkom m.in. poruszanie się. Jednostki same mogą jedynie strzelać i reagować na wroga w tzw. zasięgu inicjatywy, czyli 20 cm i to tylko szarżą lub wycofaniem. Tak więc jakakolwiek taktyka bardziej wysublimowana od czekania na nieprzyjaciela, a następnie szarży od czoła wymaga użycia dowódców. Dowódcy posiadają 2 (poza kosztem punktowym i ograniczeniami) cechy: atak (w przedziale od +0 do +3) i dowodzenie. Atak w tym przypadku to modyfikator dla walczących jednostek, jeżeli dowódca zdecyduje się walczyć wraz z nimi. Modyfikator ten to raczej miara wpływu na determinację i morale jednostki, którą dowódca wspiera, a nie zdolności szermiercze samego dowódcy. Dowodzenie z kolei to miara charyzmy i zdolności taktycznych dowódcy. Zawiera się ono w przedziale od 7 do 10. Aby wydać rozkaz należy wykonać rzut dwiema kostkami (2k6) i jeżeli suma oczek jest równa lub niższa od cechy dowodzenie to rozkaz został wydany pomyślnie. Niepowodzenie w rzucie oznacza, że dowódca nie tylko nie wydał rozkazu jednostce, ale również nie może w tej turze wydawać kolejnych rozkazów, a w przypadku generała armii oznacza to, że żaden inny dowódca nie może wydawać w danej turze rozkazów. Na rzut wpływają oczywiście różne modyfikatory – np. obecność wroga w pobliżu jednostki, obecność wroga na flance oddziału, odległość między dowódcą a jednostką, czy kolejny rozkaz dla jednostki w danej turze itp.(jednej jednostce można w turze wydać do 3 rozkazów, ale tak naprawdę z uwagi na wspomniane modyfikatory bardzo rzadko do tego dochodzi). System taki sprawia, że bitwa staje się nieprzewidywalna i często trzeba na bieżąco korygować przyjętą taktykę (notorycznie zdarzają się jednostki, których żaden generał nie jest w stanie zmusić do marszu w kierunku wroga, a które w decydującym momencie włączają się do walki jako jakże potrzebny odwód).
Jednostki bojowe dzielą się na piechotę, kawalerię, rydwany, słonie i artylerię. Każdą z tych jednostek określa zestaw współczynników:
Atak – określa iloma kostkami walczy wręcz jedna podstawka
Zasięg – określa na ile cm strzela podstawka
Żywotność (Hits) – określa ile trafień może otrzymać jednostka nim straci podstawkę
Pancerz – określa czy i jaki jednostka ma pancerz; jest to przedstawione w postaci wyniku rzutu obronnego (od 4+ do 6+) i określa minimalny wynik na kostce potrzebny by zanegować ranę
Wielkość jednostki – określa ile podstawek liczy jednostka (zazwyczaj 3)
Min/Max – określa minimalną wymaganą liczbę jednostek na każde 1000 pkt. wartości armii oraz maksymalną możliwą do wystawienia liczbę jednostek, na każde 1000 pkt. armii
Koszt – koszt punktowy jednostki (umożliwia wystawienie armii o mniej więcej równej sile)
Notki (Notes) – zasady specjalne jednostek (np. Legion, Skirmish, Warband, Shieldwall itp.), oraz uwagi do kompozycji armii.
Ruch wszystkich jednostek jest ze standaryzowany i wynosi 10 cm dla artylerii, 20 cm dla piechoty i słoni oraz 30 cm dla jazdy i rydwanów. Część jednostek posiada też własne zasady specjalne (np. falanga, czy katafrakci), które wpływają na ich szybkość przemieszczania.
Przebieg rozgrywki
Gra podzielona jest na następujące po sobie tury graczy. Gracz, do którego należy inicjatywa wykonuje czynności w kolejnych fazach tury:
Faza I to Inicjatywa – w tej fazie jednostki, które mają wroga w 20 cm od siebie mogą na niego zaszarżować lub wycofać się.
Faza II to Rozkazy – w tej fazie dowódcy i generał wydają rozkazy ruchu lub szarży jednostkom lub ich grupom ( brygadom).
Faza III to Ostrzał – w tej fazie jednostki, które mają wroga w zasięgu swojego ostrzału mogą go ostrzelać.
Faza IV to Walka Wręcz – w tej fazie jednostki, które stykają się z wrogiem muszą z nim walczyć wręcz; po zadaniu sobie strat (walka jest równoczesna) przegrany wycofuje się, a zwycięzca może go ścigać, pozostać w miejscu lub wycofać się; po rozstrzygnięciu 2 rund walka się kończy i należy przejść do rozstrzygnięcia kolejnego starcia. Po rozstrzygnięciu wszystkich walk tura się kończy.
Po zakończeniu tury pierwszego gracza, następuje tura drugiego gracza i to on wykonuje wszystkie fazy we wspomnianym powyżej porządku.
Zawartość podręcznika
Podręcznik został wydany bardzo starannie – jest w pełni kolorowy i zawiera wszystkie informacje potrzebne w grze. Wszystkie zasady są zilustrowane przykładami, zdjęciami i schematami. Sprawia to, że jest on łatwo przyswajalny, nawet dla młodego czy też nie obeznanego z innymi grami gracza. Zawarte w podręczniku listy armii pozwalają na grę znaczną ilością armii frakcji/narodowości, a dla graczy, którzy chcieliby przygotować własne armie dodano listę typów jednostek (generic units), wraz z ich kosztami, oraz listę umiejętności cech specjalnych. Pozwala to na szybkie stworzenie nowej frakcji, bądź własnoręczne uzupełnienie istniejących list armii.
Modele
Autorzy gry polecają użycie do gry modeli w skali 10 mm dla takiej skali ustalono wielkości podstawek do gry oraz zasięgi ruchu i ostrzału. Możliwe jest użycie modeli w innych skalach (w przypadku większych skali konieczne może stać się przeliczenie zasięgów oraz zwiększenie rozmiarów podstawek).
W Polsce system jest dystrybuowany z modelami 10 mm firmy Old Glory. Spośród wielu firm, Old Glory została wybrana ze względu na najobszerniejszy asortyment i dobre wykonanie figurek, a stosowanie modeli jednej firmy sprawia, że wszystkie one są w jednej stylistyce (co znacząco wpływa na estetykę samej rozgrywki). Opakowania modeli Old Glory zawierają 50 lub 100 piechurów, 30 jeźdźców albo 5 rydwanów lub słoni. W każdym wypadku jest to ponad 1 regiment ( 3-4 w przypadku piechoty, 2-3 w przypadku jazdy i nie całe 2 w przypadku rydwanów i słoni).
Dodatkowo już wkrótce będą także dostępne modele firmy Magister Militum, która produkuje modele niedostępne obecnie w ofercie Old Glory. Magister Militum produkuje zestawy modeli zawierające 30 modeli pieszych, 12 konnych, 3 rydwany lub 2 słonie.
Większość zdjęć, jakie znajdują się w podręczniku do Warmaster Ancients przedstawia modele do gry produkowane właśnie przez Old Glory i Magister Militum.
Obszerniejszy tekst na temat polecanych metod montowania figurek na podstawkach, można znaleźć na stronie internetowej i forum Wargamera, tam też będą ukazywały się artykuły opisujące składanie armii poszczególnych frakcji.
Modele i podręczniki do gry są już dostępne na stronie Wargamera oraz we współpracujących z firmą sklepach.
Co w Polsce?
Firma Wargamer będzie prowadzić dystrybucję gry i dołoży wszelkich starań, aby zaprezentować ją wszędzie tam gdzie to będzie możliwe. Z całą pewnością będziecie mogli zobaczyć grę na wszystkich większych konwentach gier, w czasie różnego rodzaju targów modelarskich i innych tego typu imprez. Ponadto, gra będzie prezentowana we współpracujących z Wargamerem sklepach z grami. Oczywiście zawsze można będzie zobaczyć Warmaster Ancients „w akcji” w Klubie Gier Strategicznych przy Domu Wojska Polskiego w Warszawie w czasie zajęć klubowych (soboty w godz. 10 – 17).
Już wkrótce ruszają także turnieje Warmaster Ancients – pierwszy odbędzie się w Warszawie już w czerwcu.
Gra jest w języku angielskim, ale rozpoczęły się prace nad tłumaczeniem zasad podstawowych do gry oraz tabel pomocniczych. Materiały te zostaną jak zwykle opublikowane na stronie Wargamera w sekcji
Download.
Rafał Szwelicki
