‘44

Kilka dni temu skończyłem czytać komiks „44 Antologia komiksu” wydany przez Muzeum Powstania Warszawskiego. Jest to zbiór opowiastek mniej lub bardziej dotyczących powstania warszawskiego. Bardzo spodobał mi się pomysł stworzenia komiksu dotyczącego takiego ciężkiego tematu. Ogólnie przyjęło się, że opowiadania rysunkowe są nic nie warte i tylko dzieciaki to „oglądają”. Na wspomnienie o tym, że czyta się komiksy często na ustach ludzi pojawia się delikatny uśmieszek. Tym bardziej cieszy pomysł, jaki miało Muzeum.

Trochę o treści. To czy dany komiks się komuś podoba czy nie, jest oczywiście rzeczą indywidualną. Szczególnie, kiedy temat jest ambitny i autorzy poszukują przeróżnych metafor żeby wyrazić coś większego, ważniejszego. Moja subiektywna ocena wiele z opowiastek odrzuciła w kąt. Wśród całości siedemnastu komiksów jest jednak kilka, które mi się bardzo podobały. 

„Zmartwychpowstanie” czysta abstrakcja, wręcz fantastyka i pewnie to mnie w nim ujęło. Krótki symboliczny komiks.

„Telefon” ciekawa opowiastka łącząca przeszłość z teraźniejszością właśnie przy pomocy tytułowego telefonu.

„Die Schönheit” komiks napisany po niemiecku, także o mocnej symbolice, rysowany świetną kreską.

„Ocalenie Niobe” opowiadanie dla mnie najbardziej drastyczne i wstrząsające jednak pełne nadziei i woli przetrwania.

„Lawa” tu znowu odrobina fantastyki, w formie kojarzącej się z „Hellboy” czy „Hardkor 44”, Niemców z ich piekielnymi eksperymentami.

Pozostało jeszcze „Tajne przejście” utrzymane w tajemniczym klimacie, ale o dosyć przewidywalnym końcu, mimo wszystko podobało mi się.
Na koniec „Śnieg” historyjka rysowana fajną kreską kojarzącą się z wesołą historyjką dla dzieci, jednak treść jest inna wręcz drastyczna.

Nie chciałem opowiadać całej treści komiksów jakby ktoś miał ochotę sobie je przeczytać, chciałem jedynie podzielić się ogólnymi wrażeniami. Podsumowując komiks wart przeczytania i posiadania w kolekcji, choćby ze względu na tematykę, a jak nie to świetną okładkę.