Najciemniej pod latarnią

Wczorajszy wieczór należy uznać za udany, i to pod wieloma względami. Po pierwsze udało mi się rozegrać bardzo dynamiczną walkę patroli przeciwko Szwedom Ordyńca. Wystawiłem podręcznikowy podjazd wart 11PS, z szóstką rajtarów, dwoma czwórkami kozaków i chmarą dzieci bojarskich w różnych wariantach wyposażenia. Kolega Ordyniec rzucił przeciwko moim chwatom trzy klocki szwedzkich rajtarów, niezwykle twardych i doświadczonych żołdaków. Walka była zażarta, z wieloma zwrotami akcji. Ostatecznie stanęło na remisie jak w pysk strzelił.

Ale to nie jedyny plus wczorajszego wieczoru. Drugim jest bez wątpienia miejsce, w jakim przyszło nam zagrać. Mowa o bielskim sklepie Strefa Gry, który niedawno odkryłem, choć działa już od dłuższego czasu. Jak mówi stare przysłowie, najciemniej pod latarnią. Sklep i klub zarazem jest przepastny, świetnie urządzony i wyposażony. Elegancko przygotowane stoły, mnóstwo makiet do rozgrywek w 15mm skali – czego chcieć więcej? Do tego półki uginające się od farb, modeli, figurek, planszówek i czego tam jeszcze dusza zapragnie (jest nawet parking!). Najważniejsze jednak chyba jest to, że miejsce tętni życiem, a jak słyszałem wczoraj od pracowników, i tak było mało ludzi, jak na piątkowy wieczór.

Z tej okazji puściłem nieco kasy, uzupełniając materiały modelarskie. Najbardziej korci mnie wypróbowanie akrylowej farby z firmy Tamiya – jeszcze nie miałem okazji przekonać się, co to za jakość. Dlatego muszę nadrobić tę zaległość.

Teraz czekam (i nie ja jeden), aż Strefie Gier uda się wkrótce zorganizować turniej w OiM. No i oczywiście liczę na to, że co jakiś czas uda mi się tam pojawić i poturlać kośćmi w to i owo.