Ustawka na dachu

Dziś mam dla Was kilka zdjęć i parę słów uwieczniających towarzyską potyczkę w Star Wars Legion, która miała miejsce kilka tygodni temu. Spotkanie rozpoczęliśmy od rytualnego spalenia wyprasek po żetonach - wszystko to dla stworzenia analogii do pewnej sceny z Zemsty Sithów. Po sutym śniadaniu przystąpiliśmy do rozkładania stołu, makiet i obmyślania rozpisek i taktyk. 

Ponieważ ostatecznie było nas trzech, zdecydowaliśmy się na rozegranie potyczki w "dwóch na jednego to banda łysego". Przy czym akurat łysy, czyli ja, grałem sam, montując rebeliancką rozpiskę na około 1000 punktów. Gobos ze swoim Imperium i kontuzjowany Robson z Klonami, podzielili się natomiast po równo punktami. Poniższe zdjęcie pokazuje ustawienie stołu i kierunek natarcia obu sił. Zadaniem, które miało dać zwycięstwo, było przepchanie wózka z amunicją do strefy przeciwnika. Dodatkowym umileniem dnia były pola minowe.

Na stole pojawiły się również droidy, których akurat nikt nie szukał. Wystąpiły w roli podkręcania klimatu, choć pod koniec walki próbowałem użyć Mocy i wmówić moim Szanownym Kolegom, że mogę wykorzystać skubańców do przepychania wózka. Nie udało się...

Udało mi się za to uwiecznić rzut Robsona na pancerz - pięć razy sukces! Ale, uczciwie mówiąc, sam nie mogłem tego dnia narzekać na kości, co Koledzy wielokrotnie i dosadnie komentowali. W toku spotkania wysłaliśmy też parę zdjęć do Brutala, któremu nie udało się niestety dotrzeć na spotkanie przez jakieś choróbsko. Coś musiało być na rzeczy, bo w pewnym momencie napisał, że widzi kliny... Bretońskie?

Potyczka w toku - obie strony zbliżają się do centrum, cały czas trwa zażarty ostrzał i trup ściele się gęsto. Na mojej prawej flance popełniłem dość szybko błąd, który kosztował mnie utratę 'ckmu', ale na szczęście piechota dawała sobie całkiem nieźle radę i bez niego. Mój plan był generalnie prosty - do przodu i bęcki przeciwnikowi, gdzie się tylko da.

W centralnym miejscu stołu, czyli na tytułowym dachu i w jego okolicach, rozegrało się decydujące starcie. Ja rzuciłem tam głównie świeżo pomalowanych Mandalorian, lewą stroną przepychając swój wózek z amunicją. Z kolei wraża koalicja napierała różnego rodzaju pojazdami, by wreszcie rzucić na mnie Czarnego Paszę we własnej osobie. Oczywiście był to skuteczny ruch, bo tenże, w ostatniej rundzie, pokrzyżował mi sktecznie plan na zwycięstwo. OK, aktywowane pole minowe i przespanie przeze mnie jednej rundy też nie pomogło. No i Lukasz Niebochodzić mógłby mi się w tym miejscu przydać. Niestety rzuciłem go w pewnym momencie na flankę, gdzie kosił szturmowców i klony.

Oczywiście na skrzydłach działy się też i inne akcje  - tutaj 'dubak' dobija moje T-47, mocno zmęczone ostrzałem z poprzednich rund.

Poniżej zdjęcie poglądowe, pokazujące ile zabrakło mi do wygranej - jeden solidny ruch wózka z bombami, i miałbym to! Niestety, jak wspomniałem wcześniej, jakieś wykoksowane kombo Vadera, który porozpychał się Mocą, mieczem i siłą własnej legendy, zdemolował bądź odrzucił moje oddziały w tej strefie sprawiły, że na koniec ostatniej rundy zabrakło mi w zasięgu wózka jednego oddziału, żeby móc go poruszyć. W efekcie spotkanie skończyło się remisem.  O stratach wspomnę, jedynie z kronikarskiego obowiązku. Z Imperium i Klonów został wspomniany Sith i jeden oddział szturmowców. Po mojej stronie z kolei na placu ostało się spokojnie ponad 50% wyjściowego stanu.

Na koniec jeszcze dwa zdjęcia miejsca, w którym rozegrał się decydujący fragment bitwy - tym razem obie fotki zostały własnoręcznie 'podrasowane' przez Doktora Rehabilitowanego. Nasze spotkanie było też formą pewnego pożegnania, ale mam nadzieję, że to nie przeszkodzi nam w przyszłości w spotykaniu się i graniu. Dlatego napiszę na koniec: dzięki za towarzystwo i do następnego razu!